Gulizar

Karnindaymis bebesi, tepip dururmus acitirmis canini, oburu cekistirirmis eteginden, acmis karni digerinin okula da gidememis yetmediginden hicbirseye elde avuctaki, kundaktaymis iki tanesi de, bulgur da yokmus ki dolapta pilav yapsinmis aksama..Hem aksam olsa ne olacakmis ki, bir tokat daha mi yiyecekmis..Hem sabah olsa ne dogacakmis, gunes mi? Gunes nerdeymis, dogarmiymis sahi..En son 12 sinde dogmus o gunes, sonra batmis icine..hep aymis, bazen ayin sahte isigi bile yokmus..Onun umutlari varmis, sardunyanin rengini severmis, kulaginin arkasina takarmis tarladaki papatyalari, guzelmis gozleri, uzaklari duslermis, gitse ne guzel olurmus, belki faydasi dokunurmus herkese..simdi catlamis elleri, batmis icine gunes ok gibi..

Onun adi Ayseymis, Fatmaymis, Gulizarmis..Kadinmis onlar..Hic bilmedikleri, hissedemedikleri kadinliklari ne de uzakmis..Onlara mi adanmis bu zoraki gun, onlar o papatyalari taksaymis kulaklarina, dusmeseymis yaslar yanaklarindan, gorselermis o imkansiz sandiklari uzaklari..olmasaymis bu 8 Martlar, hic olmasaymis..